Zatrudnienie Stacha Mizerii przez Zagłębie Sosnowiec spotkało się z mieszanymi reakcjami w polskim światku futbolowym. Balansujący w poprzednich rozgrywkach na krawędzi degradacji klub brał trenera, który w poważnej piłce nic nie osiągnął, za to parę razy spuścił już prowadzoną drużynę do niższej ligi.
Stach nie był ogórkiem. Nigdy nie chciał nim być. Zamierzał więc zrobić wszystko, żeby nie spędzić kolejnego sezonu, kisząc się w 1. lidze. Ekstraklasa mu zasmakowała, choć potraktowała go brutalnie i ledwie po roku wyprosiła za drzwi, rzucając na odchodne, żeby nie wracał. Nie przejął się tym. Chciał elity, pragnął jej każdym koniuszkiem swojego pulchnego ciała.
Stach Mizeria z zadowoleniem obserwował swoich podopiecznych, którzy w kolejnych sparingach budowali formę i popisywali się całkiem niezłą skutecznością. Zakontraktowani przeciwnicy nie byli może wysokiej klasy, bo trudno uznać za taką choćby rezerwy Dynama Kijów, ale dobrze odzwierciedlali poziom ligowej kopaniny, która czekała Puszczę w następnych tygodniach.
Zima w Niepołomicach w niczym nie przypominała pory roku, którą kojarzyli sprzed laty miejscowi nauczyciele, hydraulicy, policjanci i oczywiście drogowcy. Na drogach próżno było wypatrywać śniegu, chodników nie pokrywał ani lód, ani tym bardziej sól. Miejscowa Puszcza też jakoś nie wpisywała się w znane schematy, bo znowu zaskakiwała formą i niespodziewanie zgłaszała chęć powrotu do ekstraklasy.
W grach lubimy i cenimy rywalizację. To ona leżała u podstaw zabawy w arcade’owych hitach pokroju Pac-Mana czy Asteroids, to ona napędza zmagania w battle-royalach, wyścigach czy bijatykach. Dzisiaj jest nam łatwiej, niż kiedykolwiek wcześniej wskoczyć do świata sieciowych zmagań. Na swoim przykładzie wiem jednak, że w zawsze za krótkiej dobie, w której jest tyle spraw do ogarnięcia, bywa trudno ze zorganizowaniem wspólnej partyjki....
Koniec 2020 roku. Środowy wieczór. W jednej z sal konferencyjnych stadionu we Wrocławiu, do której prowadziła plątanina słabo oświetlonych korytarzy, rozpoczynało się spotkanie z udziałem kilku osób. Próżno było szukać go w outlookowym kalendarzu. Obecnym wyraźnie zależało na utrzymaniu zebrania w tajemnicy. Można się było domyślić, że omawiane tematy miały wysoką kategorię poufności.
Niepołomice nigdy specjalnie nie żyły futbolem. Niewielki stadionik rzadko kiedy się wypełniał, a w popularyzacji klubu na pewno nie pomógł fakt, że ekstraklasowe potyczki rozgrywał on w Niecieczy. Trudno było jednak zaprzeczyć, że od przybycia Stacha Mizerii, wokół Puszczy działo się sporo i wielu mieszkańców do tej pory tylko z doskoku interesujących się sytuacją drużyny, teraz potrafiło regularnie śledzić jej poczynania.
Umierając w męczarniach, wielu moich braci błagało, by ktoś zatrzymał lub cofnął czas. Zrobiliby wówczas wszystko, by tylko położyć kres niewyobrażalnym cierpieniom. Nic jednak nie mogli zrobić. Nawet jako cywilizacja, w okresie największego dobrobytu, mogliśmy jedynie marzyć o zdobyciu boskiej mocy, dzięki której stalibyśmy się wszechmocni. Później już chcieliśmy tylko znaleźć sposób, by nasza egzystencja w Nosgoth przestała być pasmem męki. Ograniczone możliwości ciał...
Jednego z najbardziej przerażających odkryć ludzkość dokonała, gdy znalazła się już na krawędzi zagłady. Gdy Kain i jego synowie doprowadzili do niemal całkowitego wyniszczenia starego świata. Wtedy zgasła ostatnia iskierka naszej nadziei. Okazało się, że wampirzy lordowie są w stanie przystosować się do pogarszających się warunków bytowania i zaadoptować do egzystencji w upadającym świecie. Rahab – wampir z wody Któż mógł przewidzieć, że zalana...
Raziel wydawał się z każdą chwilą coraz silniejszy. Mordując Melchiaha, zyskał możliwość pokonywania wszelkich bram, które do tej pory mogły powstrzymywać jego postęp. Od tej pory był dla nas, ludzi, jak duch, który pojawia się w różnych miejscach, niosąc śmierć, ale też nadzieję. Czytając ten pamiętnik, pamiętaj, że wiele opisanych tu faktów bazuje na przekazywanych przez świadków opowieściach, które jakimś sposobem dotarły też do...
