Syberia 3 #10: Na granicy
Plemię Jukoli zbliżało się do granicy, za którą wreszcie mogło być bezpieczne. Strusie równym krokiem maszerowały w wyznaczonym kierunku szeroką ścieżką pośród syberyjskich lasów. Siedząca na grzbiecie jednego z nich Kate rozmyślała o wszystkim, co wydarzyło się ostatnio. Sądziła, że zostawiła przeszłość daleko za sobą, ale ta jednak znów wróciła, zrzucając na barki ciężar wyrzutów sumienia.
Uprowadzona
Rytuał odprawiony w świątyni nieopodal stadionu był magiczny. Walker zasłuchiwała się w śpiewach i muzyce. Mistycyzm obiektu w połączeniu z wygrywanymi melodiami i oparami dymu wprowadził ją w specyficzny nastrój. Zmęczenie, kumulowane ostatnimi dniami ciągłej walki z przeciwnościami, zrobiło swoje. Przed oczami podróżniczki pojawiły się osoby niegdyś jej bliskie. Matka, która zarzuciła jej odtrącenie. Partner, który przyznał, że nie mógł dłużej na nią czekać. Przyjaciółka, której było przykro, jak została potraktowana. „Dla mnie już umarłaś, Kate” powiedział mrocznym głosem dawny narzeczony Dan.
Kiedy odzyskała świadomość, postanowiła wrócić do jurty i położyć się. Sen nie przyniósł ukojenia. Koszmarne wizje odtrąconych bliskich i porzuconej kariery wracały jedna po drugiej, próbując ją przytłoczyć. Kiedy w końcu zasnęła, niespodziewany gość przybył, by zakończyć jej trwającą długimi tygodniami eskapadę. Detektyw Cantin był rzeczywiście zdolnym śledczym. Nie tylko zdołał namierzyć obóz Jukoli, ale też perfekcyjnie wykorzystał moment, by pod osłoną nocy zakraść się do jej jurty i obezwładnić ją.
Wydawało się, że tak zakończy się przygoda amerykańskiej prawniczki na Syberii. Tak zapewne by się stało, ale Cantin utknął na dworcu z powodu awarii drezyny. Kiedy mocował się z wagonikiem, a na zewnątrz zaczęło już świtać, Oscar zorientował się, że coś jest nie tak. Jukole szykowali się do dalszej podróży. Chcieli wyruszyć jak najszybciej. Można byłoby pomyśleć, że są gotowi porzucić Walker. Automaton zabrał się do działania. Odwiedził jurtę kobiety i odkrył ślady szarpaniny. Szybko wydedukował, że coś się stało. Wrócił do Kurta i opowiedział o całej sytuacji. Przewodnik zaproponował, by skorzystał z pomocy jukiego, który ma doskonały węch i jest wybornym tropicielem.
Odnaleziona
Potrzebował jednak czegoś, co pozwoli zwierzęciu złapać zapach poszukiwanej. Nic odpowiedniego nie znalazł w jurcie. Podobnie na terenie obozowiska. Wiedział, że Walker wcześniej sporo czasu śpędziła na stadionie, szukając świątyni Jukoli, więc udał się tam, licząc na znalezienie czegoś, co pomoże mu ją odnaleźć. W pokoju VIP-ów, na podłodze, znalazł szal, który bez wątpienia należał do jego towarzyszki. Szybko wrócił w okolice dogasającego paleniska, by dać trop jukiemu. Białowłosy czworonóg zaszczekał i pobiegł wzdłuż murów. Automaton starał się dotrzymać mu kroku. Tak dotarli do niewielkiego wejścia na podziemny peron.
Główne drzwi były zamknięte od środka. Winda po jednej ze stron była zatrzaśnięta i choć użył całej siły swojego metalowego ciała, nie dał rady ich ruszyć. Juki zawołał go szczekaniem na drugą stronę obiektu, gdzie było rumowisko. Tam, pośród drewnianych belek i kamieni, leżał łom. Perfekcyjne narzędzie w takiej sytuacji. Automaton za jego pomocą z łatwością otworzył drzwi windy. Wszedł do środka i zjechał na dół.
Ledwie zdążył wyjść na piętro pod ziemią, a winda za nim zaskowyczała. Lina puściła i całość z łoskotem runęła w dół. Cantina to nie zaalarmowało. Był zbyt zajęty szarpaniem się z zablokowanym kołem drezyny. Oscar odnalazł leżącą w pomieszczeniu kontrolnym, nieprzytomną Kate. Przez okno dostrzegł detektywa. Postanowił się z nim rozmówić, wierząc, że dialogiem można rozwiązać więcej niż siłą i przemocą.
Perswazja
Zagadnął zaskoczonego śledczego. Twardo zażądał uwolnienia Walker, by mogła kontynuować swoją podróż. Cantin stanowczo odmówił, wyjaśniając, że jest ścigana listem gończym i musi być zabrana do Stanów Zjednoczonych. Spokojny zazwyczaj Oscar szybko zorientował się, że dalsza dyskusja nie ma sensu. Zmuszony do tego, odrzucił ideały, w które wierzył jeszcze chwilę temu. Przyjął postawę bokserską, szykując się do pojedynku. Jego adwersarz był w równym stopniu zadziwiony, co rozbawiony takim obrotem spraw. Postanowił pozbyć się natręta jednym celnym ciosem, ale zapomniał o konsekwencjach uderzenia pięścią w metalowy korpus automatona. Potworny ból rozszedł się po jego ręce, od czubków palców aż po sam łokieć. Wściekły, nakazał Oscarowi natychmiast odejść, nim zupełnie straci cierpliwość.
Całe zajście doprowadziło towarzysza Kate do jednoznacznych wniosków. Chcąc ją uratować, musi obezwładnić detektywa i odebrać mu klucze do kajdanek. Z perspektywy pomieszczenia kontrolnego rozplanował zmyślny plan, który miał wprowadzić Cantina w zastawioną pułapkę. Przemyślał wszystko. Od przynęty, przez mechanizm uruchamiający potrzebną reakcję łańcuchową, po finał, który pozwoli mu pozbyć się natręta. Zaczął majstrować przy panelu, ale nie spodziewał się, że system sterowania zadziała zupełnie inaczej niż przewidywał. Przypadkowo osiągnął jednak swój cel, bo na śledczego zwalił się ogromny żyrandol, skutecznie pozbawiając go przytomności. Nie tracił czasu i szybko skorzystał z okazji. Walker odzyskała wolność i mogła ruszyć w dalszą drogę z plemieniem.
Ostatnia przeszkoda na granicy
Kiedy Oscar, nieco naginając fakty, opowiadał jej całą historię podczas podróży, rozmyślała o swojej przeszłości i pozostawionym życiu. O duchach, które widziała podczas rytuału i pracy w kancelarii, którą porzuciła. Nie miała już rodziny. Zrezygnowała z kariery prawniczej i niespodziewanie stała się kryminalistką ściganą przez prawo. Z przyjaciół został jej tylko automaton Oscar. Była daleko od rodzinnego domu i zmierzała gdzieś z plemieniem, które próbowało kultywować tradycje znane sobie od stuleci w niesprzyjających temu warunkach. Czy naprawdę tu pasowała?
Te rozważania przerwało dotarcie do punktu granicznego. Przejście nie było zwyczajne. Jak chyba wszystko, co napotkała na swojej drodze od czasu opuszczenia Valadilene. Prowadzące nad rzeką, składało się z dwóch zwodzonych mostów, które unosiły się i opuszczały naprzemiennie. Zmyślny system, który miał zapobiegać próbom nielegalnego przekraczania granicy.
Na plemię wędrowców czekały kolejne niedobre informacje. Do tej pory wszystkie migracje pokonywały rzekę innym mostem, historycznym, prostszym, ale w pewien sposób związanych z ich tradycjami i wierzeniami. W tym momencie zostały po nim już tylko resztki. Swoje zrobił upływający czas, ale też niespecjalnie dbające o zachowanie dawnych budowli władze. Kurt stał przy krawędzi urwiska i smutno patrzył na drugą stronę. Tam znajdowała się chata jukolskiego mędrca, którego błogosławieństwa i zgody na przeprawę potrzebowali. Mężczyzna rzekomo wydawał się wieczny i pamiętał wiele przeszłych migracji. Kate znów zadeklarowała, że skoro żaden Jukol nie może przejść przez rzekę bez jego pozwolenia, to ona zorientuje się w sytuacji.
Służbista
Wypytała Kurta o kilka szczegółów. Wcześniejsze przemyślenia nakłoniły ją, by dowiedzieć się też więcej o planach przewodnika. Jak chce wrócić w swoje rodzinne strony i bezpiecznie poprowadzić plemię do domu, gdy czyhają tu na nich Olga i żołnierze? Mężczyzna enigmatycznie odparł tylko, że na wszystko jest czas, a teraz mają pilniejsze problemy do rozwiązania.
Strażnika granicznego nie było na posterunku. Zostawił tylko kartkę, że niedługo wróci. Walker rozejrzała się więc po najbliższych okolicach. Znalazła wózek poruszający się na rozwieszonej między brzegami linie, który prawdopodobnie służył do transportu towarów pomiędzy stróżami po obu stronach rzeki. Na dolnym poziomie wpadła na wajchę, którą opuściła do wody. W ten sposób aktywowała drewniane młyńskie koło. Jego ruch pozwolił opuścić drugą, tę dalszą część zwodzonego mostu.
Kiedy wróciła na górę, okazało się, że strażnik właśnie wrócił na swój posterunek. Korpulentny mężczyzna z okrągłymi okularami o spokojnym wyrazie twarzy oparł wędki o ścianę i odwrócił się, by powitać niespodziewanego gościa. Jak sam przyznał, od dawna już z nikim nie rozmawiał. Niestety dla Kate i towarzyszących jej Jukoli okazał się strasznym formalistą. Nie był może wielkim miłośnikiem procedur, ale zamierzał twardo trzymać się przekazanych mu z góry zasad, w tym tej mówiącej, że o wszystkim należy obowiązkowo informować przełożonego. A tego akurat podróżniczka wolała z kolei uniknąć…
—
Syberia 3 to trzecia odsłona słynnej serii gier przygodowych, za którymi stoi Benoit Sokal i jego zespół. Produkcja wydana ponad dekadę po wcześniejszej odsłonie pozwala poznać dalsze losy Kate Walker i przeżyć z nią kolejną przygodę w niegościnnych rejonach dalekowschodniej Rosji. Co czeka prawniczkę z Ameryki i jakim wyzwaniom będzie musiała stawić czoła? Zapraszam na opowieść z gry – tylko w Gralingradzie!
Nie przegap innych materiałów z Gralingradu, w których podróżuję przez produkcje stare i nowe. Obserwuj profile bloga na Facebooku, X-ie, Instagramie i YouTube. Możesz również wspomóc stronę na Patronite, a jeśli doceniasz moje starania w takiej formie gier relacjonowania – postaw mi kawę, która pozwoli szybciej rozwiązać nawet trudniejsze łamigłówki! Dziękuję z góry!
<— Dziewiąty odcinek opowiadania z gry Syberia 3
<— Pierwszy odcinek relacji z gry Syberia 3
