Zabawa się skończyła. Ktokolwiek pamiętał sezon 2021 Formuły 1 i rywalizację Red Bulla z Mercedesem, ten wiedział, że w tym przypadku na torze nie będzie okazywania litości. Ravenwest i Monster Energy weszły na wojenną ścieżkę i zamierzały stosować wszelkie dozwolone chwyty, by zmagania w Street Circuit World Masters zakończyć przed konkurentem.
Brucevsky darzył forda focusa pewnym szacunkiem od czasu startów Colina McRea w Rajdowych Mistrzostwach Świata. Auto wyglądało na solidne, wystarczająco mocne i dobrze słuchające się kierowcy, by otwierać szanse na zwycięstwa w kolejnych rundach Street Circuit World Masters. Polak mógł z pewnością koncentrować się na walce z konkurentami, a nie na siłowaniu się z samochodem.
Minął kolejny rok, a ambitny Manny Calavera znów pokonał ścieżkę od mopa do steru. Tym razem dosłownie, bo z majtka stał się kapitanem, na którego z uwagą spogląda cała załoga SS Limbo. Skazany na sukces? Być może. W najważniejszym nadal był jednak daleko od celu. Wciąż nie spotkał panny Colomar.
Komunikaty inżyniera nie napawały optymizmem. Wybrzmiewała z nich rezygnacja, która wskazywała jasno i wyraźnie, że Brucevsky zawalił sprawę w kwestii dbania o opony. Może i nawet sprawnie znalazł sposób na szybką jazdę za kółkiem mercedesa SLS AMG 3 na Hockenheimringu, ale zupełnie zaniedbał temat utrzymania ogumienia we właściwej formie.
Zawody pod egidą GRID rządzą się swoimi prawami, które dodają rywalizacji kolorytu. Zespoły mogą zgłosić jedynie kierowców, z którymi w ostatnich tygodniach przynajmniej w jednym pucharze współpracowali. Sam cykl z kolei stanowi maraton przeróżnych typów wyścigów, łączący wszystko, co najlepsze na torach.
Jedna emocjonalna konwersacja z tajemniczym rozmówcą za drzwiami wystarczy, by zupełnie zmienić życie Manny’ego Calavery. Z potulnego i sfrustrowanego pracownika Departamentu Śmierci zmienia się w jednego z pierwszych agentów Sojuszu Zagubionych Dusz.
Zaproszenie na Pipercross Endurance Challenge było niespodziewanie i trudne do oceny. Młody polski kierowca traktował je jako wyróżnienie, ale jednocześnie obawiał się, czy nie jest za wcześnie, by rzucać się w wir zmagań wytrzymałościowych. Oakley i Razer takich wątpliwości nie miały.
Za przedostatnie miejsce w Paryżu McKane obwiniał Brucevsky’ego i jego manewr wyprzedzania w pierwszym zakręcie. Ciśnienie Amerykaninowi wzrosło jeszcze bardziej po zawodach w San Francisco, w których znów musiał uznać wyższość konkurenta z Europy i to pomimo znakomitego tempa i mocnych ataków w końcówce. Zabrakło mu wtedy może jednego okrążenia, bo dzieliła ich na mecie mniej niż sekunda.
Kwalifikacje na Sepang, na torze północnym w wariancie odwróconym, tylko rozbudziły apetyty kibiców. Już w poprzednich rundach czołówka pokazała, że zamierza zażarcie bić się o triumf w Autosport Touring Championship, a w Malezji nikt nie zamierzał zrobić kroku w tył i odpuścić pedału gazu.
Solidne występy w Ameryce i Azji, w ramach zawodów z kategorii Street i Tuner, nie przeszły bez echa w świecie motorsportu. Młody kierowca z Polski wiedział jednak, że bez sukcesów w klasie aut turystycznych nie zdoła przebić się wyżej. Do startu w Autosport Touring Championship przystępował więc zmotywowany.
