Co by nie mówić, arsenał przedziwnych broni stanowi jeden z głównych atutów serii Ratchet & Clank. Te wszystkie szalone spluwy przyciągają graczy, którym mało jest efektownych strzelanin i utrzymanych w humorystycznym tonie rozwałek. W trzeciej części twórcy ze studia Insomniac Games, świadomi siły tych wszystkich zaimplementowanych w kolejnych odsłonach broni, postanowili dać graczom jeszcze więcej okazji na ich testowanie.
To nie było zbyt udane zakończenie fazy grupowej dla pięciu włoskich zespołów. Dwa zwycięstwa, dwa remisy i porażka nie wyglądają na papierze może źle, ale wystarczy zagłębić temat i spojrzeć na osiągnięcia jedenastek z Anglii, by optymizm prysł.
Przed nami ostatnie spotkania fazy grupowej Ligi Mistrzów i Ligi Europy. Sześciu reprezentantów Serie A walczy o awans, zwycięstwo w grupie lub po prostu o prestiż i punkty potrzebne do rankingu. Czy na wiosnę cała szóstka nadal będzie rywalizowała na arenie międzynarodowej?
Ostatnio mam spore szczęście do produkcji, przy których można wieczorem doskonale się zrelaksować po ciężkim dniu pracy. Najpierw trafiła mnie się sympatyczna platformówka Klonoa na Wii, a teraz zacząłem ogrywać jedną z najsłynniejszych produkcji indie i najlepszych gier 2012 roku, Feza. I znowu mogę, siedząc z padem w ręku na kanapie, wyruszyć w niezwykłą podróż przez fikcyjny świat.
To była ważna runda Ligi Mistrzów i Ligi Europy dla czterech zespołów z Półwyspu Apenińskiego. Juventus, Roma, Fiorentina i Lazio musiały popracować, by zbliżyć się do upragnionego awansu do fazy play-off lub już go przyklepać. Tylko Napoli miało spokojną sytuację.
Kolejny miesiąc przynosi ten sam scenariusz. Sony ogłasza listę tytułów, które trafią do oferty PS Plusa i znowu w internecie zaczynają hałasować dziesiątki niezadowolonych. Nie mam nic do osób, które wyrażają swoje zdanie i pokazują niezadowolenie z działań japońskiego giganta. Drażni mnie jednak sposób, w jaki robi to zdecydowana większość z nich.
Pięciu reprezentantów Serie A szykuje się na swoje kolejne potyczki w europejskich pucharach. Sytuacja większości jedenastek wygląda dobrze, ale na razie tylko jedna, Napoli, ma pewne miejsce w kolejnej fazie.
Solidna firma, która niemal zawsze dostarcza gry wysokiej jakości, oferujące masę zabawy, zachwycające oprawą audiowizualną i idealnie wykorzystujące możliwości systemu. Pierwsza myśl na takie hasło? Oczywiście Nintendo. Sam pewnie bez zająknięcia wymieniłbym nazwę japońskiego koncernu, pamiętając te wszystkie dopracowane produkcje. Ostatnio jednak miałem okazję ograć Mario Super Sluggers na Wii, która wizerunek japońskiej korporacji trochę w moim mniemaniu nadszarpnęła.
Jeśli zaglądacie czasami na gameplay.pl to mieliście już okazję zapoznać się z moją opinią na temat filmu dokumentalnego „Thank you for playing”. Genialna, skłaniająca do refleksji i niosąca potężny ładunek emocjonalny podróż w czasie. Mam jednak wrażenie, że zdecydowanie za mało miejsca poświęciłem w tamtym materiale autorowi muzyki do produkcji, Chippy’emu. A powinienem, bo jego ścieżka dźwiękowa stanowi o sile całego dzieła i dodaje...
Czy może być lepszy pomysł na rozpoczęcie gry niż przedstawienie pewnego rodzaju inwazji? Ten motyw doskonale sprawdził się już choćby w Metal of Honor: Frontline/Allied Assault i Darksiders, dynamicznie i efektownie wprowadzając gracza w wybrany świat, przedstawiając bohaterów i budując konkretną atmosferę. Teraz odkryłem, że trzecia część Ratchet&Clank zaczyna się w podobny sposób. I znowu znany schemat się sprawdza.
