Trzecia pełnometrażowa produkcja w uniwersum Dragon Ball jest jednocześnie kolejną zabawą autorów motywami znanymi z mangi i anime. Jak wypada po latach ta alternatywna wersja spotkania Son Goku z zabójczym Tao Pai Paiem? Zapraszam na recenzję filmu Dragon Ball: Wielka Mistyczna Przygoda.
Pamięć płata figle. Infiltracja Viper Manor wydawała się mi nieco bardziej odległym fragmentem Chrono Crossa, a tymczasem ledwie po kilku krótkich godzinach przygody Serge, Kid i Guile już przekradają się po posiadłości, kryjąc przed oczami strażników.
Zmagania w ramach Sparco GP Championship zdawały się być nastawione przede wszystkim na rywalizację zespołową. Potwierdzały to wyniki kwalifikacji na Brands Hatch, gdzie wszystkie duety kierowców z czołówki ustawiły się parami. Brucevsky był ósmy, za swoim partnerem Pau Jimenezem. Przed nimi startować miały Ravenwesty, Team Kickery i ekipa Forge Motorsport. Zaraz za plecami polować na swoje szanse zamierzali z kolei reprezentanci Liqui Moly.
Niepewne kroki przez portal prowadzących do przepięknych wspomnień. Chrono Cross to moja ukochana gra z dzieciństwa i jednocześnie pierwszy tytuł, o którym pisałem sobie do szuflady. Od czasu, kiedy z Serge’em, Guile’em i Glennem przemierzałem ten świat na poczciwym Szaraku minęły dwie dekady. A teraz wracam, by wraz z remasterem spojrzeć na przedstawianą historię bardziej dojrzałym okiem. To nie będzie opowiadanie, a bardziej pamiętnikowe...
W latach osiemdziesiątych XX wieku Dragon Ball dopiero zaczynał podbijać świat. Nim jeszcze Son Goku urósł i stanął do walki z Freezerem czy Komórczakiem (ach, polskie tłumaczenia!), przeżył wiele przygód w pierwszej serii anime. W tym czasie ukazały się też trzy produkcje pełnometrażowe poświęcone jego przygodom. Wszystkie w pewien sposób opowiadały na nowo o początkach małego wojownika. Taką alternatywną wersję wydarzeń przedstawiała również animacja...
Wyścigi wytrzymałościowe wymagały zupełnie innego podejścia i polski kierowca miał wyraźny problem, żeby się tego nauczyć. Szybkość i uważność szły tutaj w parze z umiejętnością właściwego planowania i skrupulatnością w dbaniu o opony. W trzeciej rundzie Endurance Championship GT Group 2 Brucevsky znów o tym zapomniał.
Manny stał na końcowej stacji, z której dusze ruszają ku wiecznemu spoczynkowi w raju. Był tak blisko, a mimo to nie mógł przeprowadzić Meche, której LeMans i Hurley ukradli zasłużony za życia bilet. Minęły cztery lata odkąd opuścił El Marrow. Pokonał tak wiele trudności. Teraz rozpoczynał sentymentalną podróż z powrotem, by raz na zawsze rozwiązać sprawę gangsterskiej działalności byłego przełożonego.
Zabawa się skończyła. Ktokolwiek pamiętał sezon 2021 Formuły 1 i rywalizację Red Bulla z Mercedesem, ten wiedział, że w tym przypadku na torze nie będzie okazywania litości. Ravenwest i Monster Energy weszły na wojenną ścieżkę i zamierzały stosować wszelkie dozwolone chwyty, by zmagania w Street Circuit World Masters zakończyć przed konkurentem.
Od kolorowej i pierzastej manii na punkcie Angry Birds minęło wiele lat. Hitowa seria Rovio doczekała się licznych naśladowców, którzy z różnymi efektami próbowali i nadal próbują powtórzyć jej wyczyn. Dzisiaj tego rodzaju połączenie gry logiczno-zręcznościowej nie stanowi już nic niezwykłego. Czy King Oddball na PlayStation Vita ma więc w sobie coś magnetycznego, co jest w stanie do niego przyciągnąć? Odpowiedź przynoszę w recenzji.
Trudno byłoby zliczyć, ile razy zdołał już odzyskać i utracić Meche. Na wyspie Domino na Końcu Świata ich relacja z pewnością należała do tych z gatunku „to skomplikowane”. Cokolwiek się nie działo, wiedział, że nie może odpuścić i pozwolić Hurleyowi wygrać.
