Nie dał rady przeraźliwy chłód i zamiecie śnieżne. Nie zdołały zatrzymać gejzery lawy i spiekota pustyni. Patapony kontynuowały swój marsz, wywołując coraz większy popłoch wśród nieprzyjaznej im nacji. Moi wielcy duchem, choć tak mali ciałem wyznawcy zbliżali się do serca włości Karmenów na tym kontynencie.
Czytaj_dalej
Pocisk uderzył gdzieś w bliskiej odległości. Okop zadrżał. Do środka wpadła nowa porcja kamieni i żwiru. Kapitan Templar sprawdził magazynek i wychylił się, by ocenić sytuację. Nie wyglądało to dobrze. Helgaści nacierali z zapalczywością, a sytuacja obrońców z ISA wyglądała z każdą minutą coraz gorzej.
Czytaj_dalejNie sądziłem, że możemy tak szybko napotkać na naszej drodze wojownika podobnej klasy co Gong. Nowy kontynent nie ustawał w testowaniu umiejętności moich wyznawców. Bitwy z lokalnymi monstrami i długie marsze przez zaśnieżone szczyty okazały się ledwie tylko wprawką do potyczki z generałem Kuwagattanem i siłami prosto z czeluści piekielnych.
Czytaj_dalej
Wędrowczyni bez celu. Słowa jukolskiego mędrca, z pewnością unikalnego w skali świata strażnika granicznego, mocno zarezonowały w umyśle Kate. Gospodarz jakby wiedział, że przybędzie. Duchy zapowiedziały mu jej wizytę. Walker, wciąż mając w pamięci wizje z rytuału w świątyni ukrytej niedaleko stadionu, nie śmiała kwestionować jego słów.
Czytaj_dalejJestem wszechmocny, ale nie jestem nieomylny. Wtedy byłoby po prostu zbyt nudno. Moi mali wyznawcy swymi wielkimi oczami widzą oczywiście coś innego. Coś, co chcą zobaczyć i co daje im wiarę we własne siły oraz pewność, że osiągną swój cel. Wypełnią przeznaczenie. Ich wiara jest tak mocna, że nie zachwieją jej żadne pojedyncze potknięcia Najwyższego.
Czytaj_dalejPlemię Jukoli zbliżało się do granicy, za którą wreszcie mogło być bezpieczne. Strusie równym krokiem maszerowały w wyznaczonym kierunku szeroką ścieżką pośród syberyjskich lasów. Siedząca na grzbiecie jednego z nich Kate rozmyślała o wszystkim, co wydarzyło się ostatnio. Sądziła, że zostawiła przeszłość daleko za sobą, ale ta jednak znów wróciła, zrzucając na barki ciężar wyrzutów sumienia.
Czytaj_dalejKarmeni byli sprawnymi wojownikami, którzy znali podstawy strategii i potrafili je wdrożyć w praktyce. Ich twierdza na klifach Ejiji była dobrze chroniona i przygotowana na odparcie ataków. Strzegący jej żołnierze nie spodziewali się, że ktokolwiek może próbować ją zdobyć. Tym większe było ich zdziwienie na widok maszerujących bez obaw Pataponów.
Czytaj_dalejŚwiat wokół zmieniał się i nie zwracał uwagi na mniejsze społeczności, które mogą być dotknięte skutkami postępu. Jukole zdawali się z każdym rokiem coraz mniej pasować do tej rzeczywistości, a piętrzące się wyzwania przy kolejnych migracjach tylko to potwierdzały. Kiedy plemię dotarło do stadionu Olympia, okazało się, że dalsza wędrówka stanęła pod ogromnym znakiem zapytania.
Czytaj_dalejSam siebie potrafię jeszcze zaskoczyć. Istniejąc od mileniów na tym świecie, mógłbym już zdążyć poznać się do cna, ale jednocześnie mój geniusz na to nie pozwala. Zdarza mi się więc też zapomnieć, jak niesamowite twory stały się moim dziełem. Do takich bez wątpienia zalicza się ewolucja.
Czytaj_dalejDrozdolova ostrzegała niespodziewanych gości, że podczas podróży tunelami metra mogą natknąć się na rozmaite przeszkody. Przede wszystkim mówiła o sekcjach zalanych wodą z jeziora. Nie wspominała nic o nietoperzach, dla których cichy, ciemny i spokojny teren stał się idealnym schronieniem. To właśnie te skrzydlate ssaki okazały się kolejnym wyzwaniem, które skutecznie zatrzymało migrację. Strusie za nic w świecie nie chciały ruszyć dalej, wiedząc o ukrywającej się w mroku hordzie małych mięsożerców.
Czytaj_dalejTego rodzaju nieufność niejedno bóstwo mogłaby rozzłościć. Mając przed oczami piękno wschodzącego słońca nad bezkresnym oceanem, Patapony czuły się zalane sprzecznymi uczuciami. Targały nimi emocje, których nie rozumiały, nie potrafiły zdefiniować i jednoznacznie przypisać do radości lub rozczarowania. Ich długa pogoń za „TYM” wchodziła w kolejną fazę.
Czytaj_dalejCzas naglił. Strusie musiały odzyskać wolność. Kate Walker wiedziała jednak, że rozwiązanie tej jednej kwestii nie wystarczy. Musi jednocześnie jak najszybciej znaleźć sposób na bezpieczne pokonanie skażonego terenu przed nimi. W innym przypadku Jukole zginą podczas samobójczej próby dalszej migracji przez Baranour.
Czytaj_dalej
Ruiny dawnego świata stały się mitycznym symbolem lepszego życia. W Liberty, na szczęśliwców, którym dane było tam trafić, czekać miał błogi spokój i życie wolne od trosk. Jack Wade wiedział, że za takimi obietnicami kryją się w mroku koszmary, o których lepiej byłoby nigdy się nie dowiedzieć. Teraz, stojąc we foyer obiektu, chciał przede wszystkim odnaleźć Leezę.
Czytaj_dalejKate otworzyła oczy otoczona przez kilku zaniepokojonych Jukoli. Była na pokładzie Krystal, który jakimś sposobem zdołał dotrzeć do brzegu w jednym kawałku. Wstała z drewnianej podłogi i spojrzała za burtę, licząc na zobaczenie pierwszej panoramy miejscowości Nahodotsk. Zamiast tego jej oczom ukazał się wielki bilboard witający turystów, którzy zdecydowali się odwiedzić park rozrywki w Baranour.
Czytaj_dalejWade dawno już nie był w Below, ale czuł, że dostał od losu specjalne zaproszenie na dół. Informacje, jakoby jego syn wciąż tam był, stanowiły wystarczającą motywację. Poza tym zamierzał ocalić Leezę, która wystarczająco długo toczyła tam już boje w pojedynkę.
Czytaj_dalejJukole czekali tylko na taki sygnał. Błyskawicznie uprzątnęli obozowisko i przygotowali się do dalszej migracji ze strusiami. Krystal zapełniła się pasażerami, pokazując swoją dużą ładowność. Kapitan Obo był gotowy ruszać od razu, byle tylko uniknąć konieczności pływania po zmroku, kiedy to na żer wyrusza tajemnicze monstrum z jeziora. Wciąż jednak brakowało jednej osoby. Z kliniki nadal nie wrócił leczony tam Kurt.
Czytaj_dalejJack od razu po telefonie od Leezy skontaktował się z Angelą, by przekazać jej odkrycia podopiecznej. Coś było na rzeczy, bo Stern potwierdziła słowa o trzymanej w sekrecie kolonii, w której dawni naukowcy z Biotech przeprowadzają tajemnicze eksperymenty. Głos kobiety wyraźnie wskazywał, że jest roztrzęsiona. Mówiła coś o odkryciu, którym musi się podzielić. Poprosiła Wade’a, by przyjechał do siedziby korporacji najszybciej jak to tylko możliwe.
Czytaj_dalejCiężko rozmawia się z kimś pijanym w sztok, a co dopiero mówić o przekonaniu go do współpracy. Na szczęście Kate pozyskała już w Valsemborze sojuszników, którzy mogli jej przyjść w takich chwilach z pomocą. Właściciel pubu i kelnerka Sarah podali marynarzowi specjalny trunek, który na pewien czas otrzeźwił jego zmącony alkoholem umysł.
Czytaj_dalejLeeza nigdy nie marzyła o karierze w telewizji. Brutalne, oferujące tanią rozrywkę programy nie stanowiły raczej kuszącej perspektywy na życie. Ścigając przemytnika dotarła jednak prosto do serca powstawania takich produkcji, gdzie mimowolnie miała szansę zagrać kilka ról.
Czytaj_dalejKate Walker już w czasach pracy w kancelarii pokazywała niejednokrotnie, że jest bardzo zaradna. Potrafiła rozwiązywać problemy i nigdy nie załamywała rąk, kiedy napotykała na swojej drodze komplikacje. To też pozwoliło jej pokonać setki kilometrów u boku Hansa i Oscara, kiedy zmierzali razem na Syberię. Teraz z tego talentu znów musiała skorzystać.
Czytaj_dalejJack Wade niewiele do tej pory mógł zrobić, choć wokół niego rozwijała się kolejna intryga zagrażająca życiu milionów. Jakże przypominająca wydarzenia, w których brał bezpośredni udział dobre dwie dekady temu. Teraz był na razie tylko biernym obserwatorem. Leeza i inne okoliczności skutecznie uziemiły go w roli wsparcia radiowego, co denerwowało doświadczonego najemnika bardziej niż ostry kamień w bucie.
Czytaj_dalejKate Walker była w tarapatach. Otoczona opieką medyczną, której nie chciała i której nie czuła, że potrzebuje, znalazła się na łasce lekarzy gotowych posunąć się nawet do odurzenia jej zastrzykiem z nieznaną substancją, byle tylko utrzymać ją w ryzach.
Czytaj_dalejRdzawobrązowa kolorystyka zakładu produkcyjnego Below była dla Leezy czymś zwyczajnym. Dorastała pod ziemią, więc zdążyła się przyzwyczaić do takich widoków i napatrzeć na nie. Niezbyt urokliwe scenerie nie były tym, co motywowało ją, by jak najszybciej ruszyć dalej. Chciała dowiedzieć się więcej o planie terrorystów. Dopaść Che i wypytać ją o tajemniczy Projekt Ikar.
Czytaj_dalejNiewielka, ledwie trzymająca się na powierzchni wody łódka zatrzymała się na brzegu rzeki. Nieprzytomna Kate Walker od jakiegoś czasu była już jedynie pasażerką, która nie ma najmniejszego wpływu na kierunek swojej podróży. Szalała śnieżyca, tak charakterystyczna dla tego rejonu świata. Płatki śniegu zaczęły szybko oblepiać włosy, twarz i ubranie kobiety. Jej czas dobiegał końca.
Czytaj_dalejW sekcji produkcyjnej w Below powstawały nie tylko przedmioty codziennego użytku potrzebne mieszkańcom Above. Projektowano i produkowano tam też broń. W oparach toksycznych substancji, będących skutkiem ubocznym realizowanych procesów wytwórczych, mieszkańcy kolonii spędzali kolejne dni bez jakichkolwiek widoków na przyszłość.
Czytaj_dalej 
