W kalendarzu widniał już październik. Mistrzostwa w głównych cyklach wkraczały w decydującą fazę i powoli dobiegały końca. W Europie stajnie szykowały się na pracowitą zimę, która stać będzie pod znakiem godzin spędzanych nad nowymi samochodami i wewnętrznych testów. Wielu kierowców korzystało z okazji, by spróbować czegoś nowego, poćwiczyć w innych warunkach lub zabawić się w nieznanych typach zawodów.
Mistrz Al-Mualim ostrzegł Altaira, że dwaj kolejni templariusze będą na niego wyczekiwać. Opowieści o „białym kapturze”, który pojawia się znikąd i w mgnieniu oka odbiera życie, krążyły już po każdym większym mieście Ziemi Świętej. Asasyn był na to przygotowany.
Majd Addin czuł władzę, a ta wypełniała każdy zakamarek jego ciała, duszy i umysłu. Stanowiła cel, ale też narzędzie, które pozwalało mu żyć tak, jak sobie to wyobraził. Altair obserwował w tłumie, jak wyznaczony przez Saladyna mężczyzna obnosi się ze swoją pozycją przed planowaną egzekucją, którą miał przeprowadzić. Widział, jak jeszcze przed nieuzasadnionym pozbawieniem życia niewinnych, dla pokazu i bez mrugnięcia okiem, zleca swoim...
Pytania pozostawały bez odpowiedzi. Elementy układanki nie pasowały do siebie niezależnie od tego, jak długo Altair starał się je poukładać. Al-Mualim zbywał jego wątpliwości, unikając jednoznacznych rozwiązań. Kazał ich szukać samemu, jak przystało na członka bractwa. W drodze do Akki, po życie Williama de Montferrata, zabójca toczył nieustanną walkę z targającymi nim wątpliwościami.
Krew na ostrzu, widok zachodzących mgłą oczu, ostatni oddech opuszczający ciało kolejnego celu. Altair obcował ze śmiercią. Była mu bliska i traktował ją jak sprzymierzeńca, u boku którego przywróci pokój mieszkańcom Ziemi Świętej. Słowa mistrza tylko pokrzepiały go, by kontynuował swoją misję. Dziewięć żyć, by odkupić winy. Dziewięć żyć, by pomóc milionom.
Zawody Pipercross są specyficzne. Ich formuła sprawia, że dla wielu zespołów stanowią poligon doświadczalny, na którym mogą sprawdzać różne strategie, testować technologie, ale również oceniać kierowców pod kątem stałej i dłuższej współpracy.
Altair był dopiero u początku swojej ścieżki odkupienia. Zdołał odebrać ledwie dwa z dziewięciu żyć, które wyznaczył mu Al-Mualim. Jak miał wkrótce się przekonać, odzyskanie zaufania mistrza to jedno. Zdobyć na nowo szacunek współbraci może być mu o wiele trudniej.
Niesłyszalne kroki, niedostrzegalne gesty, perfekcyjne ruchy. Mistrzostwo sztuki asasynów pomagało im być perfekcyjnymi zabójcami. Tylko najlepsi potrafili jednak poradzić sobie w każdych warunkach i osiągać cele nawet wtedy, gdy wokół roiło się od nieprzyjaciół.
Żaden strateg nie może lekceważyć znaczenia emocji na polu walki. Odpowiednio wykorzystane, potrafią odmienić sytuację i przynieść zwycięstwo lub doprowadzić do porażki. Shu doskonale zdawał sobie sprawę, że mając naprzeciw Lucę Blighta, musi tylko sprowokować go, a później wykorzystać moment, kiedy się odsłoni. Okazję ku temu dał mu wkrótce sam przywódca armii Średniogórza nacierającej na zamek Groznyj.
Scott obserwował moje zwycięstwo nad Zakiem z pokładu śmigłowca. Sięgnął po telefon i wybrał numer swojego osobistego asystenta. Przygotuj agerę – zakomunikował. Został już tylko on. Ostatnia przeszkoda na mojej drodze do podbicia Fairhaven i zostania kierowcą Most Wanted.
