Miałem ból głowy. Taki z gatunku tych lepszych, które doskwierają trenerom co zamożniejszych i lepiej prowadzonych klubów piłkarskich. Jak pogodzić sytuację, w której mam za wąską kadrę do walki na trzech frontach, ale jednocześnie nie mogę żadnego odpuścić, bo każdy to solidne wpływy do budżetu?
Pierwsze spotkanie nic nie wyjaśniło. Stremowane debiutem w europejskich pucharach Sassuolo wywiozło ze Szwajcarii cenny, ale też mocno szczęśliwy, bramkowy remis z FC Luzern. Teraz pora pokazać wszystkie swoje atuty w rewanżu.
Każda świetna seria musi się kiedyś skończyć. Nasza została przerwana przez nisko notowany Chamois Niortais, który po zwycięstwie 2:1 uciekł ze strefy spadkowej. Dla mnie była to pewna nowość i okazja, by wykazać się w innej sytuacji. Po osiemnastu odprawach pomeczowych, w których tylko chwaliłem podopiecznych, tym razem mogłem ich nieco otrzeźwić paroma gorzkimi komentarzami.
Czwartek 28 lipca, godzina 19:45. Włoskie kluby rozpoczynają kolejny sezon w europejskich pucharach. Kolejny rok, w którym będą próbować odzyskać czwarte miejsce w elitarnej Lidze Mistrzów. Do tego jednak potrzebne są rankingowe punkty i świetne występy. Te ma zapewnić m.in. US Sassuolo.
10 października 2017 roku po raz setny od momentu powrotu do zawodu poprowadziłem zespół w meczu o stawkę. Paris FC dokonywało cudów w lidze, więc wszyscy byli przekonani, że i teraz dopisze sobie pewnie trzy punkty. Jak to jednak w przypadku takich jubileuszy bywa, potyczka zakończyła się, niespodziewanie, tylko remisem.
Już dobre kilkanaście godzin zwiedzam Dziki Zachód w wersji Rockstarowej i odkrywam kolejne szczegóły historii Johna Marstona. Początkowe zachwyty nie minęły, nadal bawię się w Red Dead Redemption znakomicie i czepię mnóstwo radości z kolejnych głównych i pobocznych misji. Wspaniała przygoda co jakiś czas napotyka jednak na różne przeszkody.
Paris FC było jak wystrzelona z okrętu podwodnego torpeda, która błyskawicznie zmierza do celu. Jak rozpędzony husarz taranujący wrogie oddziały. Jak pędzący po prostej toru w Kuala Lumpur bolid Formuły 1. Ledwie zaczął się wrzesień, a eksperci już zaczynali wyrzucać do kosza swoje przedsezonowe prognozy.
Siła mistrzów z Nintendo tkwi po części w tym, że potrafią oni z pozoru mało interesujący koncept przekuć w miodną i sprawiającą mnóstwo frajdy grę. Taki też jest Pikmin. Wydana w 2001 roku na GameCube’a produkcja daje odpowiedź na pytanie, jak wyglądałby RTS, gdyby wzięli się za niego twórcy Mario i spółki.
Dobrze wyglądająca kadra, a do tego odpowiednie zaplecze infrastrukturalne i finansowe. W Paris FC znalazłem wszystko co potrzebne, by ruszyć z kopyta na podbój piłkarskiej Europy. Skończyłem z mozolnym rozwijaniem kolejnego klubu krok po kroku. Chciałem doprowadzić do derbów stolicy Francji w Ligue 1 najszybciej jak to tylko możliwe. Rozpoczął się wymarsz Paryżan ku sukcesom.
Euro 2016 trwa w najlepsze. Reprezentacje różnych państw mierzą się na boisku, rzekomo starając się wygrać prestiżowe mistrzostwa. Przebieg niektórych potyczek skłania do myślenia, że część z nich właśnie tylko rzekomo próbuje we Francji coś ugrać.
