Puszcza Niepołomice wypracowała sobie taką przewagą, punktową i psychologiczną, że od kwietnia mogła już wychodzić na boisko na większym luzie. Zaczynało odbijać się to na wynikach, ale Stach nawet przez chwilę nie tracił kontroli nad sytuacją.
Trudno mi określić, ile czasu już jeździmy razem w takim gronie. Niektórych znam od czasów nastoletnich, z innymi obozuję razem przynajmniej od miesięcy. Każdy z nas ma jakąś historię i swoje prywatne sukcesy oraz grzeszki z przeszłości. Można by pomyśleć, że jesteśmy bandą weteranów, której nic nie jest w stanie na tym świecie zaskoczyć. A jednak, jak pokazała rzeczywistość, dalej potrafimy popełniać dziecinne błędy.
Początkowo Wiesław mógł odetchnąć z ulgą, bo Puszcza po zimowej przerwie nie zachwycała w sparingach. 3:3 z Górnikiem Łęczna i bezbramkowy remis z Lechią Tomaszów Mazowiecki trudno było zaliczyć do spektakularnych osiągnięć. Im jednak Mizeria więcej czasu spędzał z zawodnikami, tym lepiej prezentowali się na boisku.
Ogień to potężny żywioł o ogromnej mocy sprawczej. Źródło ciepła i światła, które pozwala przetrzymać największy chłód i rozjaśnić najgłębszy mrok. To bezlitosny morderca i towarzysz zabójców, a jednocześnie ostatni obrońca zaatakowanych i prześladowanych. Wielu nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo ogień wpływa na nasze losy.
Wiesław nie był jakimś tam łysym hitmanem, który dyskretnie i skutecznie pozbywa się swoich celów. Nigdy nie wyróżniał się tężyzną fizyczną, więc za swoją broń obrał spryt i żmudnie wypracowywane przez lata kontakty. Teraz zamierzał zrobić z tego zestawu unikalnych zdolności użytek, powstrzymując Mizerię i dowodzoną przez niego Puszczę.
Coraz mniej mi się tutaj podoba. Może rzeczywiście zgubiliśmy na moment pościg pinkertonów i ukryliśmy się przed rozgniewanym wzrokiem Cornwalla, ale wcale nie czuję się bezpieczniej i spokojniej nad jeziorem w Lemoyne. Nie jestem przekonany do pomysłu Dutcha, by zamącić w wojnie Grayów z Braithwaite’ami i obłowić się ich kosztem. Nie podoba mnie się też, że lokalny gang Szubrawców z Lemoyne ustawił sobie moją...
Mail od selekcjonera młodzieżowej reprezentacji wywołał burzę w Niepołomicach i pozwolił Jackowi Magierze szybko awansować na liście najmniej mile widzianych osób w mieście. Lokalni kibice błyskawicznie zaczęli łączyć go z pierwszoligowym układem, którego celem jest pozbawienie Mizerii, a tym samym też Puszczy, szans na awans do ekstraklasy.
Świat jest zbudowany na oszustwie, bo łatwo nas omamić i wyprowadzić w pole. Z każdym przeżytym miesiącem widzę to coraz bardziej. Choć mamy tyle zmysłów, zbyt często opieramy się tylko na wzroku. Patrzymy, niby uważnie, na otaczający świat, ale gdy przychodzi moment testu, podejmujemy irracjonalne decyzje, narażając się na dotkliwe konsekwencje. Ale jak może być inaczej, skoro za przewodnika robi nam tylko para oczu.
Pierwszoligowy kalendarz ułożył się tak, że kibice w krótkim odstępie czasu dostali dwie potyczki na szczycie. Nikt nie miał wątpliwości, patrząc na sytuację w tabeli, że to właśnie w tych bitwach zdecydują się losy awansu do ekstraklasy. Peleton miał za dużą stratę, a czołowe trio grało zbyt dobrze, by nagle ktoś oprócz Rakowa, Puszczy i Odry Opole miał włączyć się do tego wyścigu.
Nasze życie to wybory, a każda decyzja ma swoje konsekwencje. Różny jest tylko moment rozliczenia. Jedni czekają tylko chwilę, inni na bolesny i często dotkliwy w skutkach werdykt muszą wypatrywać latami.
