Świat zmienił się nie do poznania. Nosgoth nigdy nie było zbyt gościnne, ale teraz przypominało senny koszmar. Było piekłem, do którego dziwnym sposobem trafiły nagle nadal żywe istoty. W tej upadłej krainie klany wampirzych lordów sprawowały władzę nad bezkresnymi pustkowiami i ruinami niegdyś okazałych posiadłości. My, ostatni ocalali, ukrywaliśmy się w jaskiniach i pośród gruzów, walcząc o każdy dzień. Nie pamiętam nawet, kiedy pierwszy...
Sytuacja Lechii w lidze przed startem zmagań w grupie mistrzowskiej była, łagodnie mówiąc, niepewna. Finał krajowego pucharu traktowałem więc jako tę pewniejszą szansę na awans do Ligi Europy. Pogoń zwyczajnie trzeba było pokonać.
Stach ciężko pracował przez ostatni rok i czuł, że też powinien skorzystać z zimowej przerwy. Sytuacja w klubie nie pozwalała jednak na żaden dłuższy urlop. Piłkarze rozjechali się na odpoczynek, a Mizeria musiał spożytkować parę tygodni na początku 2020 roku na ogarnięcie sytuacji.
Próbując odnaleźć się w nowej rzeczywistości, po zakończeniu półrocznego maratonu z Red Dead Redemption 2, sięgnąłem po intrygującego Minisa z biblioteki PSP – Monsters Probably Stole My Princess! Utrzymana w humorystycznych klimatach zręcznościówka zajmuje może godzinę, więc moje spotkanie z nią zrelacjonuję Wam w równie krótkiej i przystępnej formie. Oto ballada o mrocznym lordzie.
Szybujący Orzeł nie żyje. Zmęczony życiem pod dyktando białych, sprowokowany przez ludzi pułkownika i podwładnych Cornwalla, a do tego podjudzony przez Dutcha, ruszył do walki. I wyszedłby z niej zwycięsko, ale głupiec poszedł ratować człowieka, który jest już jedną nogą w grobie. Mnie.
Pewne zwycięstwo nad Pogonią, 2:0, umocniło Zagłębie Sosnowiec w górnej połowie tabeli. Klub nie zdawał sobie sprawy, że jednocześnie utwierdziło Lechię w przekonaniu, że nie ma na co czekać. Właściciele przygotowali umowę i wykonali jeden kluczowy telefon. Na kilkanaście dni przed zimową przerwą zmieniałem więc klub na dużo bardziej perspektywiczny. Jest szansa, że już w pierwszym sezonie zrobię znaczący krok w kierunku realizacji planów....
Na początku listopada sytuacja w Sosnowcu wyglądała na stabilną. Drużyna punktowała regularnie i trzymała się w górnej połowie tabeli. Styl gry nie porywał, bo trudno zachwycać się kolejnymi bezbramkowymi remisami i szczęśliwymi zwycięstwami po 1:0, ale przynajmniej zarząd miał powody do zadowolenia. Wiedziałem jednak, że to nie wystarczy, by zrealizować pierwszy etap planu na tegoroczną karierę. Celem był awans do europejskich pucharów, a mając...
Piętrzące się problemy z kontuzjami, kiepska atmosfera w szatni, miejsce blisko strefy spadkowej. Ekstraklasa nie żałowała Stachowi Mizerii razów i bez ceregieli wprowadzała go w rzeczywistość, w której muszą egzystować polscy trenerzy.
Colm zawisnął. Kat otworzył zapadnię, a on runął w dół. Towarzyszyła mu ciemność, gryzący dotyk sznura zaciśniętego wokół szyi i odgłosy wiwatującej społeczności Saint Denis. Jeszcze minutę wcześniej obserwował zgromadzenie wokół siebie z pogardą, wierząc, że jego towarzysze za moment go odbiją. Nie pozwoliliśmy jednak na to.
Zakończony triumfem towarzyski turniej we Włoszech nie zmienił mojego postrzegania Zagłębia. Nie widziałem w tej kadrze wystarczającej głębi, nie mówiąc już o umiejętnościach, by móc myśleć choćby o pozycji w środku ekstraklasowej stawki. Skoro więc wygrałem na boiskach trochę gotówki, postanowiłem spożytkować ją na małe wzmocnienia.
