Rywalizacja w ramach EBC Brakes Classic Mini Challenge była dla kierowców wyborną okazją, by się pokazać. Show o rozrywkowym charakterze przyciągał uwagę kibiców, ale również sponsorów i kierowników zespołów. W zmaganiach, w których wszyscy startowali tym samym samochodem, łatwiej było wyłuskać zawodników o potencjale na gwiazdę.
Majd Addin czuł władzę, a ta wypełniała każdy zakamarek jego ciała, duszy i umysłu. Stanowiła cel, ale też narzędzie, które pozwalało mu żyć tak, jak sobie to wyobraził. Altair obserwował w tłumie, jak wyznaczony przez Saladyna mężczyzna obnosi się ze swoją pozycją przed planowaną egzekucją, którą miał przeprowadzić. Widział, jak jeszcze przed nieuzasadnionym pozbawieniem życia niewinnych, dla pokazu i bez mrugnięcia okiem, zleca swoim...
Kilka udanych startów w zawodach przyniosło większą pewność siebie. Z młodszych i mniej doświadczonych kierowców zeszła presja, stres nieco zelżał, a na wierzch zaczęły wypływać aspiracje. Każdy chciał coś udowodnić.
Pytania pozostawały bez odpowiedzi. Elementy układanki nie pasowały do siebie niezależnie od tego, jak długo Altair starał się je poukładać. Al-Mualim zbywał jego wątpliwości, unikając jednoznacznych rozwiązań. Kazał ich szukać samemu, jak przystało na członka bractwa. W drodze do Akki, po życie Williama de Montferrata, zabójca toczył nieustanną walkę z targającymi nim wątpliwościami.
Wicemistrzostwo wywalczone w debiucie, za kierownicą zupełnie nowego i nieznanego wcześniej samochodu, było solidnym wejściem w świat motorsportu. Oakley potrzebowało jednak czasu, żeby podjąć decyzje dotyczące zestawu kierowców na następne zawody. Brucevsky wylądował w punkcie startowym. Był sierpień, a wielu zawodach rywalizacja trwała już w najlepsze. Żaden poukładany zespół nie robił w tym momencie zmian. Młody kierowca znowu był bez kontraktu, bez fotela, a...
Krew na ostrzu, widok zachodzących mgłą oczu, ostatni oddech opuszczający ciało kolejnego celu. Altair obcował ze śmiercią. Była mu bliska i traktował ją jak sprzymierzeńca, u boku którego przywróci pokój mieszkańcom Ziemi Świętej. Słowa mistrza tylko pokrzepiały go, by kontynuował swoją misję. Dziewięć żyć, by odkupić winy. Dziewięć żyć, by pomóc milionom.
Zawody Pipercross są specyficzne. Ich formuła sprawia, że dla wielu zespołów stanowią poligon doświadczalny, na którym mogą sprawdzać różne strategie, testować technologie, ale również oceniać kierowców pod kątem stałej i dłuższej współpracy.
Altair był dopiero u początku swojej ścieżki odkupienia. Zdołał odebrać ledwie dwa z dziewięciu żyć, które wyznaczył mu Al-Mualim. Jak miał wkrótce się przekonać, odzyskanie zaufania mistrza to jedno. Zdobyć na nowo szacunek współbraci może być mu o wiele trudniej.
Pipercross nie było zbyt popularną serią wyścigową. Nawet w kategorii Touring Class C nie znaczyło przesadnie dużo. Gdy spojrzeć na to z boku, można było się zdziwić, bo na torach nie brakowało ostrej walki i efektownych manewrów wyprzedzania.
Niesłyszalne kroki, niedostrzegalne gesty, perfekcyjne ruchy. Mistrzostwo sztuki asasynów pomagało im być perfekcyjnymi zabójcami. Tylko najlepsi potrafili jednak poradzić sobie w każdych warunkach i osiągać cele nawet wtedy, gdy wokół roiło się od nieprzyjaciół.
