Ciężkie, metalowe wrota schronu z niechęcią ustępują naciskowi. Mocne promienie słońca potrzebują chwili, by wedrzeć się w ciemność i oślepić nas. Przez cały ten czas spędzony w stalowo-betonowym krajobrazie Midgaru zdążyłem zapomnieć, jak piękny jest otaczający nas świat. Tak wiele zdążyłem zapomnieć.
Czym są wspomnienia? Czy to przeszłość zapisana na niezwykłym nośniku pamięci, jakim jest umysł? A może to wyidealizowany obraz rzeczywistości, której chcielibyśmy być częścią, ale z różnych względów nie było nam to dane? Wpatrując się w szykujące się do snu miasteczko Kalm za oknem gospody, próbuję zdusić emocje, które zdawały się wygasłe od tak dawna.
Beep-O szybko przekalkulował priorytety. Musieli odnaleźć wszystkie części pralki, by wrócić do domu. Nie mogli jednak przecież zostawić mieszkańców wyspy bez wsparcia. Skażone wirusem banany doprowadzały do ruiny panujące relacje społeczne, sprowadzając kórliki na najgorszą z możliwych dróg. Oddawały pełnię władzy w ręce Rabbid Konga i jego popleczników, którzy wykorzystywali swoje rozmiary i siłę fizyczną, by terroryzować małych współbratymców. Nie tak to powinno wyglądać.
Dawno, dawno temu była sobie pewna pralka. Stała cichutko na uboczu Grzybowego Królestwa, nikomu nie wadząc. Niewielu wiedziało, że skrywa w sobie wielką moc i jest portalem do innych krain. Zmieniło się to pewnego dnia, kiedy zainteresowała się nią grupa wyjątkowo nierozważnych kórlików.
Fałszywe dokumenty tożsamości zadziałały perfekcyjnie i Yuffie z Solonem bez większych problemów dotarli w okolice budynku korporacji Shinra. Młoda wojowniczka ninja cieszyła się z możliwości opuszczenia wagonów zapchanego pociągu, w którym cierpiała katusze z powodu choroby lokomocyjnej. Teraz była gotowa wprowadzić w życie plan spektakularnej kradzieży materii prosto spod nosa wrogów Wutai.
Przenikliwa cisza. Żaden z wędrowców zgromadzonych wokół ogniska nie był skłonny powiedzieć cokolwiek. Wszyscy czekali na dalszy ciąg historii, która w ostatnich minutach nabrała tempa i całkowicie porwała słuchaczy. Każdy zadawał sobie pytanie, co stanie się dalej z Cardią i Van Helsingiem.
Niedługo po tym, jak Midgarem wstrząsnęły eksplozje w pierwszym z reaktorów Mako, a jeszcze przed brawurową akcją Avalanche w siedzibie Shinry, do miasta zawitała niespodziewana gościni. Młoda wysłanniczka Wutai miała przeprowadzić niemniej spektakularną akcję, którą przedstawiciele chciwej korporacji będą później wspominać latami.
Minęły dwie godziny, odkąd mężczyzna rozpoczął swoją opowieść o młodej dziewczynie bez serca, w której ciele krążyła trucizna. Była już głęboka noc, ale nikt z wędrowców nie szykował się do snu. Z fascynacją wsłuchiwali się w jego historię, czekając na jej wielki finał.
Decydujące starcie zbliżało się wielkimi krokami. Link wpatrywał się w otoczony złą energią zamek Hyrule, wokół którego krążyły latające i naziemne maszyny bojowe skonstruowane przez Sheikhah. Źródło sukcesu w walce z Ganonem przed tysiącami lat i główna przyczyna klęski sprzed wieku. Czuł niepokój, ale nie paraliżował już go strach, który przeszywał ciało wcześniej, kiedy duch króla Roana dopiero zlecał mu ważną misję.
Mężczyzna opowiadający historię Cardii zawiesił głos. Na chwilę oddał scenę szumiącym liściom pobliskiego lasu, wyjącemu wiatrowi i ognikom strzelającym na palenisku. Zebrani wokół wpatrywali się w niego, czekając na dalszy ciąg opowieści.
