Jestem zmęczony corocznym oglądaniem eurowpierdolu, który otrzymują nasi ekstraklasowi kopacze w eliminacjach europejskich pucharów. Mam dość patrzenia na nieudolnie próbujący wrócić do Ligi Mistrzów AC Milan. Moje kibicowskie serce krwawi z tych dwóch powodów, dlatego wkroczyłem do świata FIFA 19, by zaprowadzić porządek. Tak zaczyna się moja kariera w FIFA 19.
Od mojego ostatniego wpisu minęło parę tygodni. Odbyliśmy długą podróż, parokrotnie uszliśmy cudem z życiem z najgorszego koszmaru, ale nie wróciliśmy do punktu wyjścia cali i zdrowi. Wszystko się zmieniło. Nic już nie jest i nie będzie takie, jak było.
Napięcie rosło. Kibiców Puszczy Niepołomice nic nie mogło uspokoić przed startem debiutanckiego sezonu ich ukochanego zespołu w ekstraklasie, a na pewno nie fakt, że Krzysztof Słaby w końcu nauczył się mijać przeciwników zagraniem na dobieg. Właśnie na takich detalach Stach Mizeria budował jednak siłę swojej drużyny.
Dlaczego ja zawsze muszę mieć w takich sprawach rację. Mówiłem, żeby uważać na Brontego, bo to hiena i przebiegły lis w jednym, ale i tak musieliśmy dać się złapać w jego sidła. Zmęczenie ciągłą ucieczką osłabiło naszą zdolność rozsądnej oceny sytuacji, a najgorsze w tym wszystkim, że zapłaciliśmy za to najwyższą cenę.
Jak Niepołomice zareagowały na ekstraklasę? Z entuzjazmem. Wizja pojedynkowania się o tytuł najlepszego klubu w Polsce z takimi tuzami krajowego futbolu, jak Legia, Lech czy Lechia działała na wyobraźnię.
Saint Denis powitało nas charakterystycznym widokiem kominów ziejących smolistym dymem, zabłoconych ulic i mieszających się na nich kultur. Na niewielkiej przestrzeni egzystowali zmuszeni do złodziejskiego fachu małoletni i spacerujące z gracją damy w jaskrawych sukniach. Nie ma drugiego takiego miejsca na Dzikim Zachodzie, jak próbujące udawać Paryż i bronić się przed tropikalnym klimatem oraz bandyckimi okolicami Saint Denis.
Puszcza Niepołomice wypracowała sobie taką przewagą, punktową i psychologiczną, że od kwietnia mogła już wychodzić na boisko na większym luzie. Zaczynało odbijać się to na wynikach, ale Stach nawet przez chwilę nie tracił kontroli nad sytuacją.
Trudno mi określić, ile czasu już jeździmy razem w takim gronie. Niektórych znam od czasów nastoletnich, z innymi obozuję razem przynajmniej od miesięcy. Każdy z nas ma jakąś historię i swoje prywatne sukcesy oraz grzeszki z przeszłości. Można by pomyśleć, że jesteśmy bandą weteranów, której nic nie jest w stanie na tym świecie zaskoczyć. A jednak, jak pokazała rzeczywistość, dalej potrafimy popełniać dziecinne błędy.
Początkowo Wiesław mógł odetchnąć z ulgą, bo Puszcza po zimowej przerwie nie zachwycała w sparingach. 3:3 z Górnikiem Łęczna i bezbramkowy remis z Lechią Tomaszów Mazowiecki trudno było zaliczyć do spektakularnych osiągnięć. Im jednak Mizeria więcej czasu spędzał z zawodnikami, tym lepiej prezentowali się na boisku.
Ogień to potężny żywioł o ogromnej mocy sprawczej. Źródło ciepła i światła, które pozwala przetrzymać największy chłód i rozjaśnić najgłębszy mrok. To bezlitosny morderca i towarzysz zabójców, a jednocześnie ostatni obrońca zaatakowanych i prześladowanych. Wielu nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo ogień wpływa na nasze losy.
