Nazywam się Claire Redfield. We wrześniu 1998 roku widziałam wydarzenia w Racoon City z bardzo bliska, próbując przetrwać w mieście pełnym potworów. Robiłam też wszystko, by uratować napotkaną na miejscu dziewczynkę, Sherry.
Przypadkowo trafiłem do elitarnego muzycznego oddziału Laser Disco Defenders, który podjął się bohaterskiej próby uratowania wszechświata przed beztalenciem Lorda Monotone’a. Wrzucony w dzwony i posłany w bój, musiałem wykazać się refleksem i odpornością na mocne dyskotekowe brzmienia.
Jak nie początek roku bez skrzydłowych, którzy wyjechali na Puchar Narodów Afryki, to znowu marcowo-kwietniowa walka o pozostanie w grze bez kontuzjowanych gwiazd. W krótkim odstępie czasu Paris FC straciło na kilka tygodni Alexisa Zapatę, Tomislava Gomelta i Hichama Khalouę. Na światło dziennie wyłaził mój kolejny trenerski błąd.
Nazywam się Claire Redfield. We wrześniu 1998 roku znalazłam się w opanowanym przez żywe trupy Racoon City. To tam spotkałam Leona S. Kennedy’ego, małą Sherry i komendanta Briana Ironsa. Oto dalszy ciąg mojej opowieści.
Los lubi płatać człowiekowi figle, a w moim przypadku jest ostatnio wyjątkowo dowcipny. Podczas swojej międzygrowej wędrówki trafiłem więc do przedziwnej galaktyki, w której ton wszystkim wydarzeniom nadaje muzyka. Oho, już mnie nawet zaczęło łapać, bo wplatam muzyczne określenia w zdania. Gdzie jestem, co robię i kogo spotkałem? O tym opowiem wam w moim pamiętniku, poświęconym Laser Disco Defenders.
Nazywam się Claire Redfield. W Racoon City zjawiłam się we wrześniu 1998 roku, by odnaleźć brata, członka służb specjalnych w oddziale STARS. Od kilkunastu dni nie miałam z nim żadnego kontaktu, więc wsiadłam na motocykl i ruszyłam do miasta, by sprawdzić, czy wszystko w porządku. Tak zaczął się ten koszmar.
Wiem, że czeka mnie trudna rozmowa. W dojo spotykam zaufanego współpracownika Otoriego, który łamiącym się głosem mówi, że Mariko została raniona zatrutym ostrzem i umiera. A więc przeżyła straszliwy atak tylko po to, bo w ciągu kilku godzin ulec niszczącej jej organy wewnętrznie truciźnie. Mistrz cię szukał – dodaje załamany ochroniarz – znajdziesz go w świątyni.
W drodze do celu długo rozmyślam o ostatnich wydarzeniach. W głowie słyszę głos, który wskazuje na najgorszy możliwy koniec. Jeśli Tokai może tak łatwo pojmać i uwięzić członków Sanro-kai, to żadni z nich sojusznicy. Jesteś sam przeciw potężnej yakuzie. Może to dobra okazja, by pożegnać się z Miyu? Być może. Moja misja zostanie zakończona tylko, gdy serce przestanie bić, a ciało zamrze w bezruchu....
Nazywam się Leon S. Kennedy. We wrześniu 1998 roku znalazłem się w mieście opanowanym przez zombi i potwory będące efektami badań nad bronią biologiczną. Oto historia, w jaki sposób zdołałem stamtąd uciec.
Dwa zwycięstwa w dwunastu dotychczasowych potyczkach. Bilans Paris FC w starciach z Paris Saint-Germain wyglądał blado. Przypominającym mi to w wywiadach dziennikarzom mogłem jednak zwracać uwagę, że te dwa triumfy odnieśliśmy niedawno, bo w poprzednim sezonie w lidze i niedawno w Trophee de Champions. Przepaść więc teoretycznie malała.
