Rok 2074. Światem rządzą megakorporacje, które podzieliły się wpływami. Zajęły całe kontynenty, podporządkowując sobie narody za pomocą niekończących się zasobów finansowych, układów i zaawansowanych technologii. Od kilku lat to one decydują o losie każdej jednostki. Opór stawiają im jedynie nieliczni, w tym nasza organizacja Invisible Inc.
No już wystarczy tego relaksu, moi mili. Wychodźcie z tej żelaznej dziewicy. Mam dla was talerz pysznego krupniku. Gdy będziecie się nim zajadać, ja tymczasem dokończę moją opowieść o księciu Ashu, który niedawno wymordował sto monstrów w ramach swojej piekielnej krucjaty.
Są na tym świecie ludzie, którym z niewiadomych względów zależy na niszczeniu reputacji piekła. Taki jeden Dante to najlepszy przykład. Wymyślił sobie jakieś kręgi i popuścił wodze niemoralnej fantazji, sugerując, że u nas to tylko mrok, gorąc i cierpienie. Tak jakby nie dało się u nas zaznać żadnej przyjemności. Co za bzdury.
Szarobury statek pokonywał bezkresny ocean mroku. Blade światło czterech gigantycznych silników bezskutecznie próbowało rozświetlać przestrzeń kosmosu, pchając go ku wyznaczonemu przez system nawigacyjny celowi. Pojazd powoli zbliżał się do orbity niedużej, skalnej planety, która z tej perspektywy wydawała się spokojna i przyjacielska.
Z doktorem Mike’em Bithellem spotykam się w jego gabinecie. Nowoczesny styl wystroju wnętrza uzupełniają pojedyncze detale, które mają ocieplić wygląd miejsca. Czarne meble kontrastują nieco z czerwoną donicą ze sztucznymi słonecznikami i sporej wielkości obrazem, przedstawiającym dzieci bawiące się latawcem. Wszystko po to, by pacjenci czuli się bardziej komfortowo, opowiadając o swoich codziennych troskach i zmartwieniach. Choć gospodarz jest zapracowany i terminarz ma zaplanowany...
Czy potrafisz odróżnić sen od rzeczywistości? A jeśli śnisz to… czy czujesz wtedy ból? Czy możesz wtedy uciec? Czy możesz wtedy… umrzeć? Oto opowiadanie z gry Uncanny Valley.
Posiadanie abonamentu PlayStation Plus sprawia, że do posiadanej biblioteki tytułów na PlayStation 4 regularnie dołącza sporo indyków. Część rozbudowanych i dających nadzieje na kilka godzin przyjemnej rozrywki, inne wyglądające, jak proste zręcznościówki z automatów, którymi zająć można sobie godzinę lub dwie. Spodziewałem się, że na tyle zatrzyma mnie też przed telewizorem strzelanka Futuridium EP Deluxe.
Ostatnio mam spore szczęście do produkcji, przy których można wieczorem doskonale się zrelaksować po ciężkim dniu pracy. Najpierw trafiła mnie się sympatyczna platformówka Klonoa na Wii, a teraz zacząłem ogrywać jedną z najsłynniejszych produkcji indie i najlepszych gier 2012 roku, Feza. I znowu mogę, siedząc z padem w ręku na kanapie, wyruszyć w niezwykłą podróż przez fikcyjny świat.
