Trzecia pełnometrażowa produkcja w uniwersum Dragon Ball jest jednocześnie kolejną zabawą autorów motywami znanymi z mangi i anime. Jak wypada po latach ta alternatywna wersja spotkania Son Goku z zabójczym Tao Pai Paiem? Zapraszam na recenzję filmu Dragon Ball: Wielka Mistyczna Przygoda.
W latach osiemdziesiątych XX wieku Dragon Ball dopiero zaczynał podbijać świat. Nim jeszcze Son Goku urósł i stanął do walki z Freezerem czy Komórczakiem (ach, polskie tłumaczenia!), przeżył wiele przygód w pierwszej serii anime. W tym czasie ukazały się też trzy produkcje pełnometrażowe poświęcone jego przygodom. Wszystkie w pewien sposób opowiadały na nowo o początkach małego wojownika. Taką alternatywną wersję wydarzeń przedstawiała również animacja...
Od kolorowej i pierzastej manii na punkcie Angry Birds minęło wiele lat. Hitowa seria Rovio doczekała się licznych naśladowców, którzy z różnymi efektami próbowali i nadal próbują powtórzyć jej wyczyn. Dzisiaj tego rodzaju połączenie gry logiczno-zręcznościowej nie stanowi już nic niezwykłego. Czy King Oddball na PlayStation Vita ma więc w sobie coś magnetycznego, co jest w stanie do niego przyciągnąć? Odpowiedź przynoszę w recenzji.
Dragon Ball to nie tylko popularna manga i słynna na całym świecie seria anime. To również kilkanaście filmów pełnometrażowych, które przedstawiają poboczne historie lub opowiadają alternatywne wersje znanych wydarzeń. Tego rodzaju tytuły zapoczątkowała premiera z 1986 roku. Jak po tych ponad trzydziestu latach wypada Dragon Ball: Legenda o Shenlongu? Czy warto do niej wracać? Zapraszam na krótką recenzję.
Strzelanki mają długą historię, jedną z najdłuższych spośród wszystkich gatunków gier. Miłośnicy tego rodzaju zabawy, którzy uwielbiają testować swoją zręczność, lawirując pomiędzy setkami pocisków, mają więc nie tylko wiele pozycji do wyboru, ale też bogatą paletę klasyków, do których mogą porównywać nowe pozycje. Do dzisiejszej recenzji Steredenn zapraszam jednak bez takiego bagażu doświadczeń. Sprawdźmy z perspektywy gracza, który lubi sobie postrzelać, ale nie jest...
This War of Mine jest trudne. Nie tylko w rozumieniu wyzwania, które czeka na gracza rozpoczynającego zabawę, ale również jako doświadczenie i przekaz emocjonalny, z którym przychodzi się zmierzyć. Rzeczownik „zabawa” przy okazji tej produkcji wydaje nie tyle nieadekwatny, co zupełnie nie na miejscu. Ale nim przejdziemy do szczegółów, spójrzmy na założenia fabularne i wykreowany przez autorów świat.
Jak trudne może być zarządzanie sygnalizacją świetlną? Zmieniasz naprzemiennie czerwone i zielone na poszczególnych częściach danego skrzyżowania i kierujesz w ten sposób ruchem. Sądzisz, że to kaszka z mleczkiem i coś niezbyt interesującego? Zapraszam w takim razie do świata Urban Flow.
Dynamiczne potyczki z przeważającymi siłami wroga w akompaniamencie pompujących adrenalinę, energetycznych kawałków – przepis na dobrą strzelankę pierwszoosobową jest znany od prawie trzech dekad i z pewnością należy do sprawdzonych. Madness Beverage również na nim bazuje, ale postanawia przy okazji nieco zamieszać w formule, by mocniej uderzyć do głowy gracza. Z jakimi efektami? O tym w recenzji.
Rozwój segmentu gier indie bardzo mnie cieszy, bo oznacza, że jako odbiorcy mamy jeszcze więcej możliwości wyboru. Często to właśnie w takich mniejszych tytułach znajdziemy nietuzinkowe pomysły na połączenia gatunkowe. Taką produkcją jest też Transcripted, w której idea strzelanki została spięta z motywem gry logicznej.
Lata dziewięćdziesiąte XX wieku nie były może czasem takiego bajkowego dobrostanu, jaki dzieciaki mają obecnie, ale i tak nie było powodów, żeby narzekać. Wieczorynki z bohaterami Disneya, polskie klasyki z Reksiem na czele, kasety VHS z GI Joe, a do tego te fantastyczne, acz nieco dziwne animacje z Polonii 1. Garstka wiedziała może, że stawia wtedy pierwsze kroki w świecie anime. Wprowadzał nas do...
