Śnieżyca przybierała na sile. Wiatr na wysokości kilkunastu metrów nad ziemią uderzał w budynki z jeszcze większą siłą i żywiołowością. To nie były przyjazne warunki dla żadnej żywej istoty. Dla Maxa zostawione już za plecami wnętrza budynku były jednak równie odpychające. Zatęchłe, brudne, od kilku minut spływające też krwią sprzątaczy i kilku zbyt gorliwych do walki o swoje cztery ściany mieszkańców.
Nie chciałem nawet sprawdzać, czy na klubowych forach znowu pojawiły się zarzuty o brak jaj. W meczu z Marsylią wróciłem do sprawdzonego ustawienia, modląc się o dobry występ swojej ekipy. Kibice nie powinni z tego powodu specjalnie po mnie jeździć po przyniosło to cenny remis 2:2. Uratowany w końcówce po golu Gomelta, ale zawsze.
Podróż do piwnicy i pomieszczenia z kurkiem od gazu dłużyła się niemiłosiernie. Miałem wrażenie, że kolejne piętra pokonywałem tygodniami, rytmicznie naciskając spust pistoletu i wsłuchując się w przyjemny odgłos pocisków przebijających ciała zbirów. Mój nowy kompan dzielnie dotrzymywał mi kroku na sam dół kamienicy. Byliśmy niczym dwaj wędrowcy zmierzający w stronę piekieł, obaj o równie szarej, brudnej i krwawej przeszłości.
Dawno nie byłem tak spięty przed pierwszym gwizdkiem. Pozwoliłem sobie na odrobinę niezbyt zdroworozsądkowego podejścia i korektę formacji wprowadziłem przed potyczką ¼ finału Pucharu Francji z Dijon.
Nowy Jork. Przeludniona aglomeracja, którą ktoś kiedyś w żartach nazwał kulturalną stolicą świata. Miejsce, gdzie każdego ranka zaczynają się nowe historie, w wielu przypadkach zakończone później w smutnych okolicznościach. Część z nich poznacie właśnie tutaj, w ramach inspirowanego grami Max Payne i Grand Theft Auto opowiadania New Yorker.
Kilkanaście miesięcy temu spotkania w biurze prezesa były dla mnie codziennością, bo szef z Pena Sports FC był aż za bardzo zaangażowany w kontrolowanie mnie. Miał powody, wszak zatrudniony byłem w Hiszpanii niejako przymusowo. W stolicy Francji z prezesem zarządu miałem do czynienia stosunkowo niewiele. Telefon z wezwaniem na dywanik był więc zaskoczeniem.
Gotowi pobawić się w wirtualnego menadżera? Startuje FIFA 09 Gralingrad Cup – pierwsza tego typu zabawa na blogu, w której ośmiu trenerów obejmuje znane, ale zupełnie nie przypominające siebie kluby i rywalizuje w korespondencyjnym turnieju offline.
Nic dwa razy się nie zdarza, pisała Wisława Szymborska, ale niestety nigdy nie byłem fanem jej poezji i nie słyszałem tego wcześniej. Liczyłem więc po cichu, że twarda gra i wysoki pressing pozwolą nam przykryć wszystkie braki i ugrać coś w konfrontacji z Interem w 1/8 finału Ligi Mistrzów. Tak samo, jak pomogły w bitwie o awans z grupy z Porto.
Warsaw Games Week 2017 za nami. Jak co roku byłem na miejscu, by chłonąć atmosferę wielkiego święta graczy, sprawdzać nadchodzące hity, rozmawiać z pasjonatami i po prostu przyjemnie spędzać czas. Oto moja relacja z WGW 2017!
Brucevsky w końcu może wyciągnąć z szafy najdroższy garnitur i zapakować się w samolot do Nyonu, by wziąć udział w losowaniu fazy grupowej Ligi Mistrzów. W Serie A tymczasem jego klub przekonuje się, że to nie będzie sezon łatwych punktów do zdobycia.
