Byłem jak facet, który właśnie spłacił ostatnią ratę kredytu. Z budżetem w wysokości prawie sześćdziesięciu milionów euro mogłem przestać skąpić i zacząć poważnie myśleć o wzmocnieniu kadry przed kolejnym sezonem.
Jeszcze kilka dni temu skromne prowadzenie 1:0 nad takim rywalem jak Salta Juniors mogłoby niepokoić Damiana. Teraz jednak wiedział, że ma na boisku piłkarzy, którzy powinni dowieźć korzystny rezultat do końca, a być może nawet w odpowiednim momencie zamknąć temat golem na 2:0.
W kluczowym sezonie, w którym klub walczy o potrójną koronę, niezbędna do sukcesu jest stabilizacja. Tymczasem okrętem CF Madrid wstrząsnęły niespodziewane decyzje kilku piłkarzy. Zapraszam na 37. odcinek mojej kariery w PES 2017.
Paris FC po raz drugi z rzędu znalazło się w najlepszej trójce ligi francuskiej. Szerzej nieznany jeszcze trzy lata temu klub piłkarski powoli zadomawiał się w elicie Ligue 1 i stawiał coraz bardziej śmiałe kroki po europejskich salonach.
Max kilka razy znalazł się w sytuacji, gdy rozwścieczony, zapędzony w kozi róg zbir rzucał się na niego niszczym rozszalała bestia. Kilku próbowało go w akcie desperacji nawet udusić. Żaden nie użył w tym celu poduszki. Stojący obok szpitalnego łóżka sprzątacz liczył, że poobijany po upadku ze sporej wysokości Payne nie będzie miał sił, by walczyć o swoje życie.
CF Madrid czeka gorący okres przedświąteczny. Wszystko za sprawą dowcipnisia, który ustalał terminarz spotkań i zaplanował Brucevsky’emu dwa trudne wyjazdy w pierwszej połowie grudnia. Zapraszam na 36. odcinek mojej kariery w PES 2017.
Damian nie zamierzał roztrząsać porażki na otwarcie sezonu. Sytuacja wymagała opanowania i szybkich działań, by przygotować skład na nadchodzące wyzwania i zbudować kadrę zdolną osiągać sukcesy.
Przedostatnia kolejka. Równo o 21:00 w niedzielny wieczór rozpoczynał się 37. odcinek zaciętej walki o miejsce na najniższym stopniu podium Ligue 1. Czułem, że Paris FC jest dobrze przygotowane do batalii o punkty z Ajaccio. Wiedziałem jednak, że nie wszystko jest w naszych rękach. Potrzebowaliśmy też trochę szczęścia.
Nico czuł się fatalnie po nieprzespanej nocy. Derrick był jego kolejną ofiarą, których liczba w tym momencie szła już w setki dusz. Mimo to czuł się gorzej niż zazwyczaj. Analizował całą sytuację i wracał myślami do momentu, gdy zdecydował się nacisnąć spust karabinu snajperskiego.
Pomimo późnej pory klubowy budynek Paris FC tętnił życiem. W sali konferencyjnej trwało jedno z najważniejszych spotkań sztabu szkoleniowego od miesięcy. Wraz z moimi współpracownikami analizowaliśmy sytuację w lidze punkt po punkcie, starając się dobrze przygotować na decydujące kolejki rozgrywek.
