Killzone #2: Misja specjalna
Centrum dowodzenia było niedaleko. Templar znajdował się na terenie, który powinien być zdominowany przez żołnierzy ISA. Powinien, ale nie był. Przybliżał się do miejsca, gdzie miał czekać generał Vaughton, ale liczba wrogów wcale nie malała.
Utracona pozycja
Wreszcie dostrzegł ufortyfikowany budynek. Kilku szeregowców pilnowało umocnień. Jeden z nich powitał go, jakby czekał aż się pojawi. Miał zaprowadzić go do środka. Krótką wymianę zdań przerwał krzyk kompana. Helghaści przypuszczali kolejny szturm. Pojazd opancerzony przywiózł oddział w konkretnym celu. Kapitan wyjrzał zza uszkodzonego muru. Nieprzyjaciele pędzili pod górę, byle tylko jak najszybciej opuścić niedogodną pozycję. Odbezpieczył granat, podgotował i rzucił. Tym razem bez tak spektakularnego efektu jak wcześniej. Dokończył dzieła karabinem.
To była tylko pierwsza fala. Przyszła kolejna, a po niej jeszcze czołg. Jakoś się obronili. Szeregowiec poprosił go, by ruszył za nim. Wiedzieli, że to czas na szybkie myślenie i konkretne działania. Templar szybkim krokiem wszedł na teren kompleksu.
Niemal w każdym pomieszczeniu były ślady walki. Mijał ciała kolejnych poległych towarzyszy. Helghaści wdarli się do środka. Jakakolwiek strategia obrony przestała mieć rację bytu. To była walka o przetrwanie. Znalazł się na niewielkim placu. Po chwili nadleciał transportowiec wroga. Widział, jak zrzuca liny, po których spuszczają się zamaskowani mężczyźni. Świecące na czerwono gogle od razu zaczęły szukać celów, jak tylko nogi dotknęły podłoża. Zasadził się przy wejściu na piętro i w odpowiednim momencie wyjrzał zza załomu. Wystrzelił wszystkie pociski z magazynu helghańskiego karabinu i posłał dwóch do piachu.
Misja specjalna
Żołnierze ISA odparli i ten atak. Templar wszedł do środka i po chwili znalazł się w ścisłym centrum dowodzenia. Generał Vaughton powitał go i od razu nakreślił sytuację.
– Tyle było z próby zestrzelania wroga, nim dotrze na powierzchnię – rzucił.
System obrony orbitalnej nie zadziałał. Helghaści przedarli się przez barierę, zyskując element zaskoczenia. Vaughton miał pomóc w zrestartowaniu systemu. Musiał dostarczyć potrzebny klucz, ale transport z ośrodka badawczego nie dotarł. Kontakt się urwał. Generał miał jednak coś ważniejszego do przekazania. Misja specjalna. Szpieg działający w szeregach wroga znalazł się w potrzasku. Pułkownik Hakha. Przebywał gdzieś na terenie centrum handlowego w slumsach. Odnalezienie go, nim zrobi to wróg, stało się priorytetem. Informacje, które posiadał, nabrały istotnego znaczenia.
Templar potwierdził rozkaz. To nie miała być skomplikowana operacja. Szybka misja wykonana przez niewielki oddział. Zrozumiał założenia. Chwilę później budynkiem wstrząsnęły eksplozje. Bomby rozerwały konstrukcję, docierając aż do bunkra, w którym przebywali.
Zinfiltrowani
Otworzył oczy akurat wtedy, kiedy Vaughton zaczął podnosić go z ziemi. Obrona została przełamana. Sytuacja wymknęła się spod kontroli. Niezbędna była ewakuacja, ale generał nie zamierzał oddalić się stąd bez klucza do systemu. Templar zaoferował pomoc. Nie było alternatyw. Misja specjalna mogła chwilę zaczekać.
Wokół roiło się od Helghastów. Mieli przewagę liczebną i atut działania z zaskoczenia. Szeregowi żołnierze ISA pomogli mu dostać się do środka obiektu badawczego, jak tylko odparli kolejną falę wrogów. Powitały go ciała zabitych strażników. Poprawił karabin trzymany w dłoniach i przygotował się na nieuniknione konfrontacje.
Schodził pod ziemię. Głębiej i głębiej. Ukryta wiele metrów pod powierzchnią placówka była dobrze zabezpieczona przez bombami. Nadal jednak podatna na infiltrację, jeśli nieprzyjaciel przełamie linie obrony. Templar w jednym z pomieszczeń obok znalazł strzelbę. Mogła się przydać w wąskich korytarzach. Wkrótce dotarł do pomieszczenia w kształcie sześciokąta. Po środku znajdował się szeroki szacht. Element konstrukcji reaktora, który pracował w ciszy na dole. Na kolejnych poziomach napotykał patrole Helghastów. Oceniał z wyprzedzeniem sytuację, by nie dać się zaskoczyć z flanki lub nie pozwolić się otoczyć. Standardowy karabin ISA sprawdzał się, oferując dobrą celność. Jego niewielki magazynek wymuszał jednak wzmożoną czujność przy walkach z większą liczbą wrogów.
Ostrożne kroki
Kapitan umiał rozpoznać ograniczenia broni. Wiedział, jak je maskować lub przynajmniej minimalizować, by nie ucierpieć. Sięgał po karabin Helghastów, kiedy uznał, że większy magazynek opłaci się bardziej niż dobra celność. Zapasy amunicji i dobre wyposażenie lekko koiły nerwy. Musiał zejść na kolejne piętro po metalowej drabince w szachcie. Każdy krok było dobrze słychać, a on pozostawał przez chwilę nieosłonięty i bez szans na kontratak.
Postawił buty na metalowej platformie i szybko rozejrzał się po okolicy. Hełmy dwóch Helghastów mignęły w oddali. Wyprowadził atak jako pierwszy, a potem przeniósł się na bardziej dogodną pozycję. Był coraz bliżej wskazanego celu. W szerokim korytarzu wypełnionym skrzyniami natknął się na większy oddział nieprzyjaciół. Szeregowcom towarzyszyli elitarni żołnierze z obcej planety. Wykorzystał osłony i zajął dogodną pozycję. Był sam przeciw wielu, ale skorzystał z danej przez los przewagi. Nie mieli czym odpowiedzieć.
Podszedł do ciała i zabrał szybkostrzelny karabin przydzielany żołnierzom z Helghan o większym doświadczeniu. Najlepsi zasługiwali na najlepszy sprzęt. Nowa broń była zaskakująco celna jak na tempo wyrzucania pocisków. Mordercze narzędzie, którego możliwości w rękach zaprawionych w bojach nieprzyjaciół miały prawo przerażać.
Perfekcyjne wyszkolenie
Dotarł na sam dół. Uszkodzone zbiorniki z wodą zalały dużą część piętra. Nieliczni żołnierze ISA bronili się, ale byli na straconej pozycji. Dotarł na miejsce kolejnej potyczki. Helghaści dopiero rozpoznawali teren, działali z dala od domu. Mimo to poruszali się zaskakująco sprawnie. Potrafili błyskawicznie zajmować dogodne pozycje na podwyższeniach czy antresolach, skąd łatwiej było im o eliminację obrońców. Szkolenia prowadzone w jednostkach okazywały się nad wyraz efektywne.
Templar czuł, że czas nagli. Przebił się do centrum komunikacyjnego. W tym samym momencie wejściem po drugiej stronie do sali wypełnionej komputerami wkroczył oddział Helghastów. Kolejni elitarni żołnierze w towarzystwie szeregowców. Pewni, że wszyscy obrońcy z ISA już nie żyją. Kapitan zyskał ważny atut. Wyciągnął po cichu karabin elity z 242 pociskami, które mu pozostały. Dwa i pół magazynka. Musiało wystarczyć, by zniwelować dysproporcję sił.
Precyzyjna robota
Pierwsza seria wykosiła kilku. Kolejni zdążyli się ukryć. Rozgorzała bitwa, w której dogodna pozycja i spokój pozwoliły Templarowi pozostać przy życiu. Zaczekał chwilę, nasłuchując z ukrycia. Czekał na choćby najmniejszy odgłos. Ostrożnie wyszedł z kryjówki i zrobił kilka kroków w stronę konsol z małymi monitorami. W tym samym momencie na platformie za jego plecami snajper z Helghan przygotował broń. Spojrzał przez lunetę na kark żołnierza, który przed chwilą posłał wielu jego towarzyszy broni do piachu. Nie zamierzał czekać z naciśnięciem spustu. Nim ruszył palcem, chłodna stal ostrza noża rozpruła jego szyję.
Przysłana przez generała jako wsparcie Luger zjawiła się w odpowiednim momencie. Zdążyła zlikwidować czterech snajperów czających się na łatwy cel. Łączyła ich wspólna, burzliwa przyszłość. Dla dowództwa skomplikowane relacje osobiste nie miały żadnego znaczenia. Chodziło o wypełnienie misji, która w tej sytuacji nabierała szczególnego znaczenia. Templar skrótowo opowiedział o wyznaczonym celu. Zacisnął dłoń na kluczu SD, który był niezbędny do aktywacji systemu ochrony orbitalnej. Musieli wydostać się na powierzchnię i pozostać żywi odpowiednio długo, jeśli ISA miało mieć jakiekolwiek szanse…
—
Killzone to wydany w 2004 roku na PlayStation 2 FPS, który opowiada o konflikcie ISA i Imperium Helghan. W charakterystyczny sposób łączy wojenną atmosferę z motywami science-fiction, stawiając na wolniejsze tempo zabawy i taktykę. Jak wypada produkcja zapowiadana przed premierą na „Halo-killera”? Poznaj historię kapitana Templara i innych postaci w unikalnej formie opowiadań. Tylko w Gralingradzie!
Nie przegap innych materiałów z Gralingradu, w których podróżuję przez produkcje stare i nowe. Obserwuj profile bloga na Facebooku, X-ie, Instagramie i YouTube. Możesz również wspomóc stronę na Patronite, a jeśli doceniasz moje starania w takiej formie gier relacjonowania – postaw mi kawę, która pozwoli mi odeprzeć kolejną falę Helghastów! Dzięki z góry!
