Solari nie należał do wyrozumiałych nauczycieli, którzy krok po kroku objaśniają wszystkie równowania przed klasówką. W ramach kilku wieczornych treningów dał swoim nowym kompanom z ekipy wycisk, po trosze rewanżując się za poniesioną przed kilkoma dniami porażkę. Miało to jednak swoje pozytywne efekty.
Może nie wskoczyliśmy w siedmiomilowe buty i nie zrobiliśmy szybko dużego przeskoku, ale progres Paris FC jest dostrzegalny. Kiedyś mogliśmy myśleć o sprawieniu sensacji w starciu z Paris Saint-Germain. Dzisiaj nie jesteśmy faworytami, ale swoje szanse na zwycięstwo mamy. Tak sugerowali też bukmacherzy przed spotkaniem w Trophee de Champions.
Willy był wyjątkowo pomocny we wprowadzaniu nowych zawodników do świata ulicznego futbolu. Nie tylko obiecał zorganizować dla laików spotkanie z Solarim, ale przekazał też turystyczny przewodnik po Marsylii, na którym wcześniej czerwonym markerem oznaczył najpopularniejsze miejsca spotkań zawodowców.
Ostatni tydzień okresu przygotowawczego był dla mnie kluczowy. Wyczekiwałem go z niecierpliwością, bo właśnie wtedy spodziewałem się uzyskać odpowiedzi na nurtujące mnie pytania.
Przyjaciele od kilku minut siedzieli w zamyśleniu w swoim pokoju w akademiku. Patrzyli przed siebie, tonąc w myślach, podczas gdy leciwy wiatrak prowadził z góry przegraną walkę o zmniejszenie temperatury wewnątrz. Dwie muchy toczyły zażarty powietrzny pojedynek nad resztkami drugiego śniadania.
Paris FC ponosi szóstą porażkę w sezonie i zajmuje miejsce niebezpiecznie blisko strefy spadkowej. Ambitne plany można już wyrzucić do kosza, to otwarty kryzys PFC. Na Brucevsky’ego spadają gromy, a podstawowy zarzut to fatalna polityka transferowa. Odejście Khaloui i Dembele przed sezonem na pewno nie pomogło drużynie, a trener tych dziur nie załatał, co skutkuje obecną słabą formą.
Pomimo braku rezerwowych skrzydłowych, którzy mogliby odciążyć Dembele i Camarę, Paris FC wypadło solidnie także w sparingu z drugoligowym Caen, swoim klubem filialnym. Wynik 3:1 był zaskakująco dobrym rezultatem na tym etapie przygotowań. Ryzykowne ustawienie z tylko jednym nominalnym środkowym pomocnikiem znowu zdało egzamin, a moja bardzo ofensywna taktyka przyniosła kolejny triumf.
Nie żaden Eden Hazard, myślący o emeryturze Cristiano Ronaldo czy nadal dominujący na świecie Lionel Messi, a skromny marokański skrzydłowy, grający na co dzień w Paris FC, był na ustach wszystkich w trakcie fazy grupowej kanadyjskich mistrzostw świata w piłce nożnej w 2022 roku.
Laguna Seca Raceway należy do grona najtrudniejszych i najbardziej zdradliwych torów na świecie. Niejeden kierowca dał się już porwać euforii po przejechaniu kilku pierwszych zakrętów i zakończył rajd na poboczu, wylatując z ciasnej szykany. Kibice GT4 Gralingrad League ostrzyli sobie zęby na drugą eliminację, która miała zweryfikować możliwości uczestników zawodów.
Wystarczy kilka lat przepracowanych w zawodzie trenera, by uświadomić sobie, że w futbolu nie ma miejsca na sentymenty. Kto ma miękkie serce, musi mieć twardą dupę i być przygotowanym na zbieranie batów. Nie zamierzałem tego przechodzić w Paris FC.
